Indrukwekkend ogen Pixars animatiefilms steevast. Maar echt magisch en betoverend zijn er maar een handvol: Finding Nemo, Ratatouille, WALL-E, Up en nu dus Coco. Een kleurrijke en muzikale parabel die donkere materie – een wereld waarin je tweemaal sterft, een tweede maal door de vergetelheid – warm serveert. Emotioneel maar nooit sentimenteel.
In literatuur en film is «de tocht» vaak een metafoor voor het spirituele leven van mensen die onderweg veranderen en «thuiskomen» met een nieuw bewustzijn en een versterkte persoonlijkheid. Cold Mountain vertelt de pijnlijke odyssee van een deserteur die in 1864 de slagvelden van de Amerikaanse Burgeroorlog verlaat om terug te keren naar de vrouw van wie hij houdt maar die hij amper kent.
Na het Oscar- en arthouse succes van Ida pakt de in Polen geboren regisseur Pawl Pawlikowski andermaal uit met een van tragiek doordrongen zwart-wit drama verankerd in zijn geboorteland. Cannes en Gent winnaar Cold War is een gestileerde en muzikale romantische film die een amour fou geschiedenis situeert in het verscheurde Europa van de 20ste eeuw.
Apocalypse Now, Platoon, Saving Private Ryan, Paths of Glory, Das Boot, The Thin Red Line en Cross of Iron sieren de meeste lijstjes van beste oorlogsfilm ooit. Mooie titels maar de absolute toppers komen wat ons betreft uit Rusland: Ivan’s Childhood van Andrei Tarkovski en Come and See van Elem Klimov, nu in gerestaureerde versie uit op Blu-ray.
“I knew that fantasy was passing into reality. Have you ever experienced that? It’s like stepping into a mirror.” Het is van de talrijke fraaie dialoogzinnen in The Comfort of Strangers, de dramatische thriller van Paul Schrader geschreven door Harold Pinter naar een roman van Ian McEwan.
“Hal Ashby was een hippie voor er hippies waren,” zegt DoP Haskell Wexler op de Blu-ray van de markante Vietnamfilm ‘Coming Home’, “hij stond voor ‘make love, not war’.” De rebelse Amerikaanse filmmaker is aan herontdekking toe, net als dit Oscarbekroond liefdesverhaal uit 1978 dat pionierde door te focussen op de trauma’s van Vietnamveteranen. Humanistische cinema gedragen door het anti-oorlogsengagement van de makers, van Wexler over Jane Fonda tot Ashby, en door een memorabele vertolking van Jon Voight.
“I know your name, demon, and that gives me dominion over you!” zegt duiveluitdrijver Lorraine Warren in het duivelsdrama The Conjuring 2, het sterk naar The Exorcist knipogende vervolg op de verrassingshit The Conjuring uit 2013. Niet echt verrassende maar wel verdienstelijke bovennatuurlijke horror.
“Scenarist Scott Burns idee om een ultra-realistische film over een pandemie te maken sprak me aan” zegt Steven Soderbergh, “we wilden de wetenschap correct houden en het verhaal intiem. Daarom namen we als regel aan naar geen plaatsen te gaan waar onze personages nooit geweest waren. Een andere regel was alles eenvoudig en efficiënt te houden. Geen handgehouden camera, drie lenzen, geen bewegende camera tenzij het personage beweegt. Want er was veel informatie te verstrekken en we wilden de kijker niet afleiden”.
18 mei 1980, de grauwe Manchester-buitenwijk Macclesfield. Finale fade-out van de 23-jarige Ian Curtis, ‘cold wave’ icoon en gedoemde zanger-dichter van Joy Division. 17 mei 2007, Quinzaine-openingsavond in zonnig Cannes. Spectaculaire comeback, met dank aan een sublieme Sam Riley, van een cultfiguur. Tot leven gebracht – als een verliefd maar uitgeput man verscheurd tussen mythe en realiteit – door de Nederlandse fotograaf, designer en clipmaker Anton Corbijn.
“Met The Conversation wou ik het publiek dingen tonen over afluisteren, de technologie die er bij komt kijken en de mensen die het doen,” zegt Francis Ford Coppola in een making of uit 1974, “op het keerpunt van de film, als de opname gemaakt wordt, kun je bij de luistervink blijven of naar de opdrachtgevers gaan. Ik koos voor de luistervink”.