GET ON THE BUS
Spike Lee is een getalenteerd filmmaker die het helaas niet altijd kan laten de controverses op te zoeken of de kijker met een belerend vingertje te benaderen. Als alwetende cineast slaat hij dan de argeloze, en in zijn ogen domme ofwel misleide toeschouwer met zijn waarheid om de oren.
GET OUT
Met zijn scenario- en regiedebuut ‘Get Out’ tekent acteur en komiek Jordan Peele niet enkel voor de grootste commerciële hit van het jaar in de V.S. maar ook voor een bijzonder actuele én subversieve politieke horrorfilm. Een donkere satire die de horror van racisme in het algemeen, en de horror van zwart zijn in Amerika in het bijzonder, op vlijmscherpe wijze fileert. Angstaanjagend, grappig én bitter. En als bonus een trip door het filmgenre vanuit een zwart perspectief.
A GHOST STORY
“Achter elk beeld van Ain’t Them Bodies Saints schuilt een intentie,” aldus David Lowery. De Texaanse cineast bleef trouw aan deze aanpak bij zijn volgende sprookjes, de lyrische opdrachtfilm Pete’s Dragon en de (bij ons onuitgegeven) contemplatieve lowbudgetfilm A Ghost Story. Zijn stijl staat in dienst van de personages en is altijd verbonden met inhoud, in A Ghost Story een meditatie over rouw, tijd en dood.
THE GHOST WRITER
Roman Polanski maakte een opgemerkte comeback met deze politieke thriller gebaseerd op een boek van Robert Harris. The Ghost Writer knipoogt naar de privésituatie van de cineast en verwijst naar leven en werk van de voormalige Britse premier Tony Blair; maar deze Zilveren Beer-winnaar is vooral een onderhoudende ode aan Alfred Hitchcock.
GIRL
Respect. Dat is wat de jonge Gentenaar Lukas Dhont verdient voor zijn persoonlijke, gestileerde eerste langspeler die in Cannes spectaculair aan een triomftocht begon. Respect. Dat is wat het emotionele en viscerale Girl opbrengt voor zijn protagoniste, een in een ander lichaam geboren ballerina. Respect. Dat is passie met verantwoordelijkheidszin.
GIRL
Girl, het in Cannes met prijzen overladen langspeelfilmdebuut van de jonge Gentenaar Lukas Dhont opent de 45e editie van Film Fest Gent. Dhont kreeg terecht lof voor de subtiele en respectvolle benadering van de transgenderthematiek. Maar Dhont is vooral ook een rastalent, iemand die zijn verhaal heel cinematografisch weet te vertellen. Op zo’n manier dat duidelijk wordt dat hij dit verhaal van een vijftienjarige ballerina die als jongen geboren wordt maar vrouw wil worden, absoluut moest vertellen. En dat enthousiasme werkt aanstekelijk.
De Japanse filmmaker Kôji Fukada won in 2016 de Juryprijs van het Un Certain Regard-programma met Harmonium. Drie jaar later levert hij met A Girl Missing een nieuwe fascinerende kroniek over wraak, waanzin en de absurditeit van het leven af.
Lees meer »
THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO
David Fincher heeft de reputatie een compromisloos filmer te zijn die houdt van donkere verhalen, niet aarzelt om mensen te provoceren en graag van register wisselt. Dat en zijn fascinatie voor Europese literatuur liggen aan de basis van zijn The Girl with the Dragon Tattoo remake.
“They always underestimate the mastermind” zegt Elijah Price’s moeder in Glass. Een knipoog naar M. Night Shyamalan, het regie-genie dat ons met een cameo als koper van bewakingscamera’s een stukje van zijn nieuwste thriller puzzel aanreikt. De met The Sixth Sense en Unbreakable tot Hollywood halfgod verheven filmmaker werd tè vlot beschouwd als een overambitieuze cineast in vrije val (The Happening, After Earth) die enkel als bescheiden B-filmer (The Visit, Split) zijn comeback maakte. Om met metafilm Glass weer te ontsporen.
Lees meer »
“Het verleden is zoals een vreemd land, ze doen daar de dingen anders”. Deze woorden openen het boek van L.P. Hartley en Joseph Loseys THE GO-BETWEEN. De lezer en de kijker worden uitgenodigd om een reis te maken door het verleden. Een trip die nog vreemder wordt voor wie nu op Blu-ray de film uit 1971 (her)ontdekt want dit soort karaktergedreven lyrische psychodrama’s wordt nog amper gemaakt.
Lees meer »